Zawał serca – objawy

Zawał serca – objawy

Jeśli w porę zareagujemy, jesteśmy w stanie uratować życie sobie lub komuś innemu. Warto dlatego posiąść wiedzę na temat tego, jak uratować życie przy zawale serca.

Praca serca
Serce to organ stale pracujący. Gdy nie jesteśmy zmęczeni w ciągu minuty uderza około 70 razy, w ciągu dnia przepompowuje natomiast 7200 litrów krwi. Praca serca zostaje przyspieszona, jeśli organizm intensywnie pracuje, dlatego jego uderzenia zwiększają się dwukrotnie kiedy ćwiczymy, przestraszymy się, jedziemy na rowerze czy kochamy się. Aby serce sprostało temu wysiłkowi, musi mieć kondycję i z tego względu musimy dbać o swój organizm, w przeciwnym razie zwiększa się ryzyko wystąpienia chorób układu krwionośnego, w tym zawału serca.

Przyczyny zawału serca
W organizmie znajduje się system naczyń krwionośnych, na które składają się żyły i tętnice. Tętnice tłoczą krew utlenioną ze składnikami odżywczymi w kierunku serca. Kiedy:
stosujemy nieodpowiednia dietę- jemy obfite i tłuste posiłki,
nie uprawiamy sportu,
palimy papierosy,
pijemy alkohol,
żyjemy w stresie,
nie leczymy przewlekłych chorób,
przekrój tętnic zmniejsza się, utrudniając tym samym przepływ krwi. Proces ten trwa przez wiele lat. W tętnicach może osadzać się również tak zwana blaszka miażdżycowa, w skład której wchodzą: cholesterol, białko, triglicerydy, i przez którą krew ma ogromną trudność przebić się. Tym samym do serca trafia mniejsza ilość krwi i składników odżywczych. Blaszka miażdżycowa może pęknąć i powstać zakrzep. Wtedy na skutek zdenerwowania czy wysiłku fizycznego zakrzep może oderwać się od ściany tętnicy i wspólnie z krwią skierować się w stronę serca. Napotkawszy na zwężony odcinek tętnicy zatyka ją odcinając tym samym dopływ krwi do serca. To z kolei powoduje zawał.

Cenny czas – objawy zawału
Kiedy krew nie dociera do serc, jego komórki obumierają. To, jak duży będzie obszar tkanki bliznowatej, powstałej na skutek obumierania mięśnia sercowego, jest zależne od tego, jak szybko została udzielona pomoc.
W środowisku lekarskim panuje termin „złota godzina”, bowiem ten właśnie czas daje szanse na zmniejszenie rozległości zawału i wyleczenie. W ciągu pierwszych godzin (3-6) można udrożnić tętnice podając leki rozpuszczające zakrzep. Jeśli czas ten zostaje wydłużony, szanse na powodzenie zmniejszają się. Ze względu na ten fakt nie należy bagatelizować typowych dla zawału objawów:
ucisk lub ból w klatce piersiowej, który często promieniuje w okolice rąk, barku, gardła, żuchwy; trwa najczęściej ponad pół godziny,
trudności w oddychaniu i nudności, podobne jak przy zatruciu pokarmowym,
pocenie się i uczucie niepokoju z nieuzasadnionej przyczyny,
czasami zasłabnięcie,
u kobiet często pojawiają się dolegliwości żołądkowe.

Powyższe objawy nie muszą występować jednocześnie. Niektóre zawały, zwłaszcza u osób chorych na cukrzycę, przebiegają bez wyczuwania bólu.

Zapobieganie zawałowi
Zawału można się wystrzec odpowiednio dbając o swój organizm. W tym celu należy:
nie palić papierosów,
nie pić alkoholu,
każdego dnia gimnastykować się i uprawiać sport co najmniej 2-3 razy w ciągu tygodnia,
ograniczyć tłuszcze zwierzęce na rzecz świeżych owoców i warzyw, ryb, zamieniając sól na zioła, czosnek i cebulę,
unikać sytuacji stresujących, stosować techniki relaksacyjne,
stosować się do zaleceń lekarskich podczas choroby,
badać poziom cholesterolu, cukru we krwi, ciśnienie tętnicze,
regularnie badać się podczas wizyt kontrolnych.